Dzisiejsza ewangelia wraz z Ewangelia z poprzedniej niedzieli O Samarytance tworzy pewną całość. Zarówno jedna, jak i druga, według praktyki starożytnego Kościoła, były czytane podczas obrzędów dla katechumenów, czyli przygotowujących się do przyjęcia Świętego Chrztu.

Nasz Bóg i Zbawiciel Jezus Chrystus stawia nam dzisiaj przed oczami obraz winnicy. Wskazuje na tego, kto ją założył – jej gospodarza i właściciela, który zbudował ją, „otoczył murem, wykopał w niej tłocznię i zbudował wieżę”. Następnie słyszymy o ludziach, którym właściciel oddał w dzierżawę owoc swego trudu, aby również i oni trudzili się w niej i mieli korzyści ze swej pracy.

Do Chrystusa przychodzą w ciągu całego Jego życia różni ludzie. Niektórzy szukają konkretnego wsparcia, inni zaś stawiają Mu ważne pytania. Osoba Syna Bożego wywołuje poruszenie ludzkiego serca i umysłu. Ten fakt świadczy o tym, że Ewangelia jest księgą nadziei, Dobrą Nowiną dla ludzi wiary, którzy z ufnością szukają spotkania z Jezusem Chrystusem.

Wysłuchaliśmy fragmentu świętej Ewangelii, w którym spotykamy człowieka, który zadaje fundamentalne, jakże bliskie nam wszystkim pytanie: „co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne”? Jezus zaś odpowiedział mu: „Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij swego ojca i matkę”. W tych słowach Chrystus wyraźnie odwołuje się do Dziesięciorga Przykazań, ale traktuje je niejako „po swojemu”. Nie cytuje ich w zwykłej kolejności.

Ewangelia zwraca naszą uwagę na słowa Chrystusa wypowiedziane do uczniów w tzw. Kazaniu na Górze: „Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!”

W dniu dzisiejszym prawosławna Cerkiew obchodzi Święto Zwiastowania Najświętszej Marii Pannie. W tym roku to wielkie święto przypada w niedzielę, która jest jednocześnie piątą niedzielą Wielkiego Postu. W kalendarzu liturgicznym naszej Cerkwi piąta niedziela Wielkiego Postu poświęcona jest pamięci św. Marii Egipcjanki. Wysławiamy zatem i wychwalamy dzisiaj dwie Marie – Matkę Bożą i świętą ascetkę.

Słowa Chrystusa skierowane dzisiaj do nas w przypowieści o wielkim królu i jego dłużniku przypomina słowa tak często wypowiadanej przez nas modlitwy „Ojcze nasz”. W niej to właśnie prosimy Boga: „I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”, Prosimy o to, aby Bóg wybaczył nam i darował nasze wobec Niego winy i grzechy, czyli zmarnowane przez nas Jego dary, nasze zaniedbania, a także nie uczynione dobro.

Bezpośrednio przed czytaniem Świętej Ewangelii, kapłan stojąc przed Ołtarzem wygłasza modlitwę z prośbą o jej zrozumienie. Mówi w niej: „Rozpal w sercach naszych, Władco, miłujący człowieka, niezniszczalną światłość Twojego Boskiego poznania i otwórz oczy naszego umysłu ku zrozumieniu nauki Twojej Ewangelii”.