Wspólnota Anglikańska (The Anglican Communion) na świecie liczy około siedemdziesięciu siedmiu milionów wiernych. Kościołem-Matką i zarazem najbardziej znaczącym Kościołem anglikańskim jest Kościół Anglii (Church of England - CE). Najliczniejszym zaś jest Kościół episkopalny w USA (Episcopal Church USA - ECUSA). Odnośnie problematyki pobierania komórek macierzystych z ludzkich zarodków i ich ewentualnego wykorzystania terapeutycznego niektóre Kościoły anglikańskie wypracowały swoje własne stanowiska. To one są właśnie przedmiotem niniejszego opracowania.

"Pochodnio Prawosławia, umocnienie i nauczycielu Kościoła, ozdobo mnichów, niezwyciężony obrońco teologów, Grzegorzu cudotwórco, chwało Tesaloniki, głosicielu łaski, módl się o zbawienie dusz naszych" (Troparion św. Grzegorzowi Palamasowi, t. 8)

Trudno rozważać rolę i powołanie kobiety w Kościele, gdyż wydaje się, że niemal wszystko na ten temat zostało już dawno powiedziane. Szczególnie jest to trudne w kontekście tematyki związanej z posługą diakonisy. Chociaż, zgodnie z zachowanymi świadectwami historycznymi, funkcja diakonisy w Kościele prawosławnym zanikła w XIV w. wciąż aktualne są wartości i wysokie wymagania moralne, jakie były z tą posługą związane.  Stanowią one doskonały punkt wyjścia w rozważaniach na temat wyzwań, przed którymi stają kobiety współcześnie.

Niewątpliwie, kapłan jest to bowiem ktoś, komu Bóg zaproponował specyficzne powołanie. Dlatego prawdziwym kapłanem nie może zostać każdy, lecz wyłącznie ten, kto został do tego powołany. Ten stan duszy i wewnętrzne przekonanie, które nazywamy powołaniem, jest darem Bożym i często zaskakuje nawet samego obdarowanego. Jest ono dane człowiekowi niezależnie od okresu życia.

Analiza problematyki pozyskiwania i wykorzystania komórek macierzystych z ludzkich embrionów na podstawie oficjalnych dokumentów wybranych Kościołów ewangelicko-luterańskich.

Relacje prawne pomiędzy państwem i Kościołem definiuje pojęcie prawa państwowo-kościelnego (niem. Staatkirchenrecht), pod którym rozumie się regulacje stosunków prawnych między państwem i Kościołem w Niemczech. Obejmują one dwie sfery. Po pierwsze zawierają wszystkie normy i zobowiązania prawne, które jednostronnie zostały przyjęte przez państwo (np. ustawy).

 W tym roku obchodzimy 110 rocznicę urodzin św. Grzegorza Peradze. W moich rozważaniach chciałbym jednak uniknąć mówienia o świętym wyłącznie jako naukowcu: profesorze i wykładowcy. Kolejna rocznica jego męczeńskiej śmierci skłania mnie raczej do rozważenia świadectwa św. Grzegorza Peradze jako kapłana, mnicha i męczennika. Jego postawa, w tym także jako naukowca, była bowiem nie tylko rezultatem umiejętnego rozpoznania swoich zdolności intelektualnych i ich rozwoju.

Jedną z najważniejszych i podstawowych wartości jest życie i zdrowie człowieka. Ochronie tych wartości jest poświęcone działanie wszystkich pracowników zawodów medycznych. To, co łączy i spaja zawody medyczne jest związane z dobrem pacjenta, czyli z ochroną jego życia i zdrowia, poszanowaniem jego godności i autonomii. Działania na rzecz dobra człowieka wymaga wiedzy o człowieku. Poznanie człowieka jest elementem wspólnym medycyny i innych nauk, w tym także psychologii, filozofii oraz teologii.

Zdecydowałem się podjąć kwestię znaczenia prawosławnego monastycyzmu dla formacji duchowej współczesnego człowieka. Zagadnienie jest bardzo szerokie i wielowątkowe, a czasu dość niewiele. Dlatego skoncentruję się jedynie na niektórych kwestiach, które wydały mi się istotne w kontekście tematyki tej konferencji.

Przyjmuje się, że katolikos Jan I Mandakuni (Hovhannes Mandakuni) zasiadał na tronie patriarchy (katolikosa) Kościoła Ormiańskiego w latach 478 – 490. Tym niemniej dokładne ramy czasowe życia patriarchy nie zostały jak dotąd sprecyzowane. Niewiele również wiadomo na temat jego działalności przed objęciem funkcji katolikosa.